بهجت‌آبادبر اساس آگهی‌های آبان ۱۴۰۵

دربارهٔ بهجت‌آباد

بهجت‌آباد از محله‌های مرکز تهران و منطقهٔ ۶ شهرداری است. محدودهٔ آن سه‌گوشی است میان خیابان میرزای شیرازی، خیابان ولیعصر (پهلوی سابق) و بلوار کریم‌خان زند که رأس آن میدان ولیعصر است. زرتشت، لارستان، سربداران و شهید دکتر عضدی از خیابان‌های شناخته‌شدهٔ محله‌اند.

نام بهجت‌آباد با آپارتمان‌های بهجت‌آباد گره خورده است؛ مجموعه‌ای از ساختمان‌های مسکونی چندطبقه که در سال‌های ۱۳۴۳ تا ۱۳۴۹ ساخته شد و همراه با آپارتمان‌های ساعی از نمونه‌های آغازین بلندمرتبه‌سازی مسکونی در ایران به شمار می‌رود. یک پارک و یک قنات هم در محله نام بهجت‌آباد را بر خود دارند.

سازمان فناوری اطلاعات و ارتباطات شهرداری تهران، سازمان صنایع دستی، شرکت آب و فاضلاب و بیمارستان یاس از اماکن شناخته‌شدهٔ بهجت‌آباد هستند و بازار و پارکینگ طبقاتی بهجت‌آباد هم در محله قرار دارد.

دسترسی بهجت‌آباد

• ایستگاه میدان ولیعصر (خطوط ۳ و ۶)

  ایستگاه میدان ولیعصر در خود میدان، رأس سه‌گوش محله، قرار دارد. این ایستگاه از اسفند ۱۳۹۳ روی خط ۳ کار می‌کند و از اسفند ۱۴۰۱ ایستگاه تقاطعی خطوط ۳ و ۶ شده است.

• ایستگاه میرزای شیرازی (خط ۳)

  این ایستگاه از بهمن ۱۳۹۴ در تقاطع خیابان شهید بهشتی و خیابان میرزای شیرازی کار می‌کند.

• خیابان‌های اصلی

  خیابان‌های ولیعصر، حافظ، شهید مطهری و میرزای شیرازی و بلوار کریم‌خان زند از معابر مهم محله‌اند.

امکانات بهجت‌آباد

• بازار بهجت‌آباد

  بازاری که نام محله را دارد؛ پارکینگ طبقاتی بهجت‌آباد هم از امکانات محله است.

• بیمارستان یاس

  از اماکن درمانی شناخته‌شدهٔ محله.

• مرکز موسیقی بتهوون

  فروشگاه موسیقی‌ای در میانهٔ خیابان میرزای شیرازی که در سال ۱۳۳۲ گشایش یافت و اکنون به موزه تبدیل شده است.

جاهای شناخته‌شده

• پارک بهجت‌آباد (ابن سینا)

  بوستانی که نام محله را بر خود دارد و با نام ابن سینا هم شناخته می‌شود.

• آپارتمان‌های بهجت‌آباد

  مجموعهٔ مسکونی چندطبقه‌ای که در سال‌های ۱۳۴۳ تا ۱۳۴۹ ساخته شد و همراه با آپارتمان‌های ساعی از نمونه‌های آغازین ساختمان‌های بلند مسکونی در ایران است.

• خیابان میرزای شیرازی

  خیابانی شمالی‌ـ‌جنوبی با نام پیشین نادرشاه که به عروسک‌فروشی‌ها، کافه‌ها و قنادی‌هایش شهرت دارد و در روزهای نزدیک به سال نو میلادی حال‌وهوای بازار کریسمس می‌گیرد. این خیابان از مراکز زندگی ارامنهٔ تهران هم هست.

تاریخچهٔ بهجت‌آباد

بهجت‌آباد در سال قحطی ۱۲۸۸ قمری به دست میرزایوسف مستوفی‌الممالک آشتیانی، صدراعظم وقت، آباد شد. محدودهٔ قدیمی آن میان جادهٔ تهران به عباس‌آباد، زمین‌های جلالیه، زمین‌های یوسف‌آباد و خندق ناصری بود و به نوشتهٔ نصرالله حدادی در «طهران قدیم»، اقلیت ارمنی در آن زندگی می‌کردند.

منطقهٔ ۶ تا دورهٔ قاجار ناحیه‌ای خوش آب‌وهوا در شمال تهران بود و باغ‌های بزرگی مانند بهجت‌آباد، نصرت‌آباد و باغ فیشر در آن قرار داشت. در سال ۱۳۰۷ خورشیدی کالج آمریکایی تهران به ساختمانی تازه در اراضی بهجت‌آباد منتقل شد و زمانی گاراژ شرکت اتوبوسرانی تی‌بی‌تی هم در محله بود.

زمین‌های بهجت‌آباد نخست برای ساخت دانشگاه تهران در نظر گرفته شده بود، اما به سبب سیل‌گیر بودن و کوچکی عرصه کنار گذاشته شد و دانشگاه در باغ جلالیه ساخته شد.

نام بهجت‌آباد

بهجت‌آباد

این آبادی به نام یکی از دختران میرزایوسف مستوفی‌الممالک خوانده شد که همسر جلال‌الدوله، پسر ظل‌السلطان، بود. «بهجت» به معنای سرور و شادی است.

خیابان میرزای شیرازی

خیابان میرزای شیرازی را به بورس اسباب‌بازی می‌شناسند؛ خیابانی که در روزهای پایانی دسامبر و نزدیک سال نو میلادی به بازار کریسمس تبدیل می‌شود. هموطنان ارمنی زیادی در این محدوده زندگی می‌کنند و ساندویچی‌های ارمنی خاطره‌انگیزش سال‌هاست میزبان تهرانی‌ها هستند.

از اوایل دههٔ ۱۳۰۰ خورشیدی و با آغاز دورهٔ پهلوی اول، نخستین گام‌های تغییر بافت شهری تهران و به‌تدریج بافت محدودهٔ میرزای شیرازی برداشته شد. در دهه‌های ۱۳۱۰ و ۱۳۲۰ باروهای دورهٔ ناصری در مسیر خندق شمالی شهر تخریب شد و خیابان‌های تازه‌ای مانند خیابان انقلاب (شاه‌رضای سابق) سیمای محله‌ها را تغییر داد. در آن زمان تهران در همین حوالی، یعنی در ابتدای منطقهٔ ۶ امروزی، به پایان می‌رسید.

بالاتر از آن روستاها و ییلاق‌های خوش آب‌وهوا بود. یوسف‌آباد، بهجت‌آباد و آبادی‌های دیگر پیش از آنکه بخشی از تهران شوند باغ‌های سرسبزی بودند که کمتر ساختمانی در زمین‌هایشان دیده می‌شد. محدودهٔ خیابان میرزای شیرازی هم از همین آبادی‌های خوش آب‌وهوا بود؛ آبادی‌هایی که یکی‌یکی با گسترش تهران در بافت شهری حل شدند.

میرزای شیرازی از خیابان‌های مرکز تهران است که هنوز بافت روزهای نخست شکل‌گیری‌اش را حفظ کرده است. معماری آن قدیمی است و ساختمان‌هایش به دورهٔ پهلوی اول و اوایل پهلوی دوم برمی‌گردند: ساختمان‌های دوطبقهٔ آجری یا نماهای سنگ سفید و سیمان خاکستری.

تاریخچهٔ خیابان میرزای شیرازی

خیابان میرزای شیرازی از خیابان‌های محلهٔ بهجت‌آباد است؛ محله‌ای که تا پیش از دههٔ ۱۳۰۰ خورشیدی آبادی‌ای خوش آب‌وهوا برای ییلاق تهرانی‌ها به شمار می‌آمد. نصرالله حدادی، از تهران‌شناسان قدیمی، دربارهٔ این محدوده چنین نوشته است:

«میرزایوسف مستوفی‌الممالک، اراضی بالادست محلهٔ سنگلج را تا فاصلهٔ بالای آب کرج در تیول خود داشت. او بخشی از آن را به پسرش، حسن مستوفی‌الممالک، بخشید و باغ حسن‌آباد، واقع در همین حوالی میدان حسن‌آباد، ساخته شد. در بالادست میدان، یوسف‌آباد شکل گرفت و در انتها به محلهٔ بهجت‌آباد که اقلیت ارامنه در آن زندگی می‌کردند ختم می‌شد که تماماً جزو مایملک میرزایوسف مستوفی‌الممالک بود.»

بافت خیابان میرزای شیرازی

بافت خیابان میرزای شیرازی و محله‌های اطرافش قدیمی است. این بافت در سال‌های گذشته تغییراتی کرده، اما ماهیت خود را حفظ کرده است.

بافت قدیمی در خانه‌های مشرف به خیابان اصلی بیشتر به چشم می‌آید. بسیاری از خانه‌های قدیمی‌ساز کوچه‌ها و پس‌کوچه‌ها در سال‌های اخیر به آپارتمان‌های نوساز تبدیل شده‌اند.

مراکز تجاری، بوتیک‌های لباس و اسباب‌بازی‌فروشی‌ها و در کنار آن‌ها غذاخوری‌های کوچک و بزرگ از دیگر ویژگی‌های خیابان میرزای شیرازی است و به گفتهٔ شهرداری منطقهٔ ۶، بخش درخور توجهی از بافت این محدوده را کاربری تجاری تشکیل می‌دهد.

دسترسی خیابان میرزای شیرازی

این خیابان در مرکز پایتخت است و بلوار کریم‌خان زند را به خیابان‌های شهید مطهری و شهید بهشتی وصل می‌کند. ایستگاه مترو میرزای شیرازی (خط ۳) در تقاطع این خیابان با خیابان شهید بهشتی و نزدیکی به ایستگاه مترو هفت تیر (خطوط ۱ و ۶) دغدغهٔ دسترسی ساکنان را تا حد زیادی برطرف کرده است.

ایستگاه تاکسی در ابتدای خیابان، رفت‌وآمد خودروهای مسافربر شخصی و خط ویژهٔ اتوبوس در تقاطع این خیابان با خیابان‌های مطهری و بهشتی از دیگر امکانات رفت‌وآمد در خیابان میرزای شیرازی است.

مراکز فرهنگی

مرکز تهران رنگ‌وبوی فرهنگ و هنر دارد. از روزگار رونق لاله‌زار تا امروز که کانون‌های فرهنگی تازه‌ای در پایتخت شکل گرفته‌اند، محله‌های مرکزی همیشه پاتوق هنردوستان بوده‌اند. خیابان میرزای شیرازی هم به‌خاطر نزدیکی به کتاب‌فروشی‌های خیابان کریم‌خان و سالن‌های تئاتر و سینما از پاتوق‌های هنردوستان است.

پردیس سینمایی آزادی، در تقاطع خیابان شهید بهشتی و خیابان وزرا و نزدیک ایستگاه مترو میرزای شیرازی، از مراکز فرهنگی نزدیک این خیابان است؛ مجموعه‌ای چندسالنه که بازسازی‌اش در سال ۱۳۸۶ به پایان رسید و در اختیار تماشاگران سینما قرار گرفت.

کتاب‌فروشی نشر چشمه در ابتدای این خیابان و در تقاطع آن با کریم‌خان است. مرکز موسیقی بتهوون هم که در میانهٔ خیابان میرزای شیرازی قرار دارد، از سال ۱۳۹۷ با نام خانه‌موزهٔ بتهوون فعالیت می‌کند؛ خانه‌موزه‌ای که یادآور نواهای موسیقی ایرانی و خارجی است و علاوه بر فروش آلبوم‌های موسیقی و محصولات فرهنگی، کافه و گلخانه هم دارد.

مراکز خرید میرزای شیرازی

در روزهای سرد زمستان، وقتی نخستین دانه‌های برف روی آسفالت تهران می‌نشیند، خیابان میرزای شیرازی شلوغ می‌شود. این خیابان به‌خاطر حضور شمار زیادی از هموطنان ارمنی به بازار کریسمس تبدیل می‌شود.

ویترین مغازه‌های کنار خیابان پر می‌شود از عروسک‌های بزرگ بابانوئل با ریش سفید و لباس‌های زنگوله‌دار قرمز. کاج‌های تزئین‌شده با ستاره و گوی‌های رنگی در پیاده‌رو جا خوش می‌کنند و بازار خرید شکلات و شیرینی داغ می‌شود.

بازار کریسمس این خیابان در سال‌های گذشته به یکی از جاذبه‌های گردشگری مرکز تهران تبدیل شده است. دیگر فقط مسیحیان این خیابان و محله‌های اطراف برای خرید به آنجا نمی‌آیند و گشت‌وگذار در آن برای بسیاری از خانواده‌های تهرانی هم فرصتی دلپذیر است.

این خیابان را باید بورس اسباب‌بازی هم دانست. تقریباً از میانهٔ خیابان به بالا، یعنی از حوالی پمپ‌بنزین میرزای شیرازی تا خیابان مطهری، بیشتر مغازه‌های کنار خیابان اسباب‌بازی‌فروشی‌اند. بورس اسباب‌بازی این خیابان مورد علاقهٔ خانواده‌هاست و تقریباً هر چیزی که بچه‌ها برای بازی لازم دارند در آن پیدا می‌شود.

ساندویچی‌های ارمنی خیابان میرزای شیرازی هم میان تهرانی‌ها شناخته‌شده‌اند؛ به‌ویژه ساندویچی طلایی که از ساندویچی‌های قدیمی این خیابان است و طعم ساندویچ‌های تهران قدیم را دارد، با نان بولکی و جعفری اضافه. ساندویچی‌های ارمنی در مرکز تهران کم نیستند و در طول سال‌ها به نامی قابل اعتماد بدل شده‌اند.

مانند دیگر محله‌های مرکزی تهران، این محدوده هم کافه‌های زیادی دارد. رستوران‌های رافائل و آرارات هم در ابتدای این خیابان‌اند و معمولاً پرمشتری‌اند.

مراکز مذهبی

کلیسای سرکیس مقدس در بلوار کریم‌خان زند، کلیسای پولس در خیابان حافظ و مدرسهٔ ارامنهٔ ارس از جاهایی‌اند که ارمنی‌های ساکن این محدوده به آن‌ها رفت‌وآمد دارند و میزبان دیگر ارمنی‌های تهران هم هستند.

مراکز درمانی

بیمارستان محب یاس، بیمارستان طوس، داروخانهٔ ایثار، داروخانهٔ ۱۳ آبان و چند کلینیک کوچک و بزرگ از مراکز درمانی خیابان میرزای شیرازی و اطراف آن‌اند.

در مرکز تهران و به‌ویژه اطراف میدان هفت تیر بیمارستان و کلینیک فراوان است؛ از این رو ساکنان این محله‌ها برای دسترسی به مراکز درمانی مشکلی ندارند.

خیابان میرزای شیرازی در یک نگاه

• منطقه: ۶ تهران
• موقعیت: مرکز تهران
• بافت: قدیمی‌ساز
• حدود: از جنوب بلوار کریم‌خان زند، از شمال خیابان‌های شهید مطهری و شهید بهشتی، در غرب میدان ولیعصر و در شرق میدان هفت تیر
• دسترسی‌ها: میدان هفت تیر، خیابان شهید مطهری، خیابان شهید بهشتی و میدان ولیعصر
• ایستگاه مترو: میرزای شیرازی (خط ۳)
• ایستگاه اتوبوس تندرو: ندارد

بیشتر دربارهٔ بهجت‌آباد

• خرید خانه در بهجت‌آباد
• اجارهٔ خانه در بهجت‌آباد
• قیمت مسکن بهجت‌آباد
• مشاوران املاک بهجت‌آباد
• راهنمای منطقه ۶ تهران